Йорек

поп

Син белмисең, син белмисең генә Күңел көндә, елый көндә шиңә. Син белмисең, син белмисең генә. Син күрмисең дә. Син белмисең, син белмисең генә Күңел көндә, елый көндә шиңә. Син белмисең, син белмисең генә. Ишет мине! Көннәр болытлар төсле Агыла һаман. Сәгать телләре туктап Бөтенләй дә тынган. Канатландырган бары Тәмен югалткан, Төсләрен җуйган. Беләсеңме, мин Бик тә ялгыштым. Акны, караны бутап Адаштым. Аңлыйсыңмы сине Үзем югалттым Ишет мине! Эзләп карадым Дәвасын читтә. Алар бит синең Тик шәүләң генә. Алар бит мине Һич тә аңламый. Юк, алар аңлымый. Бу сагыш бетмәс Борма юл сыман, Күпме качсам да Башына кайтам. Беләсеңме, мин Шундый арыдым. Мин шундый арыдым. Син ишет!